‘Haken’ vind ik een lelijk woord, het klinkt stakerig en hard en hoekig. Mijn zus haakte vroeger veel, ik niet, ik was meer een breier. Maar onlangs ben ik weer eens aan het haken gegaan, omdat ik een beschrijving las van Tunisch haken. En Tunisch haakwerk is heel mooi en stevig! Het resultaat: een tasje voor m’n camera. Zelfs H. zei dat hij het een ‘schattig’ tasje vond. De klep is asymmetrisch, dat werd per ongeluk zo, maar ik vond het wel grappig en heb het zo gelaten. Het knoopje heb ik op straat gevonden. Wie raapt er nou een knoop op van straat? Tja, ik.