Nog een foto uit In de Amsterdamsche Jodenbuurt (De Aarde en haar Volken, 1907)
|
|||||
|
Een jaar of wat geleden kreeg ik een erg interessant boek van deze blogster, die ik ken van deze club. Geweldig aardig van haar! Het is een complete ingebonden jaargang van Moeder uit het jaar 1946. In dat jaar bestond ikzelf nog niet – ik dateer uit de jaren vijftig – maar het is wel het jaar waarin mijn moeder voor het eerst moeder werd en ik herken er toch veel in uit mijn eigen opvoeding. Moeder was een ‘vakblad voor moeders’, in het colofon staat dat het ‘in normale tijden’ eens per maand verscheen; in de oorlogsjaren was de verschijning enige tijd onderbroken geweest. Ik zit vaak in het boek te bladeren. In 1946 waren de tijden nog schraal, wat je aan alles in dit blad kunt zien – de advertenties, de recepten, de handwerkbeschrijvingen, de praktische adviezen. Er was nog weinig te koop en het was een tijd waarin hergebruik en reparatie van materiaal aan de orde van de dag waren. Zelfgebreid ondergoed was destijds heel gewoon. Ook ik weet nog dat één van mijn oma’s vrijwel altijd een broekje of een hemdje aan het breien was voor een van haar talrijke kleinkinderen. Bij ons thuis werden de hemdjes ‘borstrokken’ of ‘kamizooltjes’ genoemd. Het laatste woord – camisole – kwam ik tegen in bijgaande beschrijving van een charmant gebreid ‘onderstelletje’ uit Moeder:
Een jaar of tien geleden waren wij met ons gezin een paar dagen op Gotland, een idyllisch eiland voor de oostkust van Zweden. Mijn lief kocht daar een geweldig mooie trui, gebreid van wol van de plaatselijke schapen. De rand van die trui was mooi versierd met runen, historische tekens zoals je die ook veel ziet op de zgn runenstenen in Scandinavië. Het viel me op dat mijn lief die heerlijk warme trui nooit meer droeg. Waarom eigenlijk niet? Welnu. Ooit vroeg een kennis nogal wantrouwig aan hem wat die tekens eigenlijk betekenden. Mijn lief bekeek ze eens goed en zei toen, bij wijze van grap: “Er staat: Eigen volk eerst.” En het ongelooflijke gebeurde: die kennis gelóófde hem! Ook al stond dat er helemaal niet, sindsdien bleef de trui in de kast. De laatste jaren is in diverse Westeuropese landen het aantal neo-nazi’s dat zich tooit met runensymbolen sterk gegroeid. Je wilt natuurlijk niet gezien worden in een trui die geassocieerd kan worden met zulke verkeerde opvattingen. Deze week heb ik maatregelen genomen. Met pijn in m’n hart heb ik de tekens overgemaasd. Nu staan er alleen nog streepjes. Maar de trui wordt tenminste weer gedragen! |
  |
 ...for the growing good of the world is partly dependent on unhistoric acts; and that things are not so ill with you and me as they might have been, is half owing to the number who lived faithfully a hidden life, and rest in unvisited tombs. (George Eliot)Klik op het plaatje
 |
|||
|
|
|||||
Recente reacties