Nu pas gezien: op veellezer Achille van den Brandens lijstje (nu ja, lijst) “Beste Gelezen in 2008″ staat ook mijn vertaling Dokter Glas (roman van Hjalmar Söderberg). Goed zo! Zijn bespreking van dat boek dd 2 dec. 2008 las ik ook pas vandaag. Ik twitterde een paar dagen geleden nog dat ik het blog van AvdB beter vond dan dat van De Papieren Man, omdat AvdB tenminste over boeken schrijft en De Papieren Man voornamelijk over het literaire wereldje. HP/De Tijd heeft vorige week niet het blog van AvdB, maar dat van De Papieren Man uitgeroepen tot beste weblog over literatuur in de Nederlanden. Daar was ik het dus niet mee eens. De Papieren Man heeft tegenwoordig advertenties ook, dat is sowieso een minpunt.
Achille van den Branden is vermoedelijk een pseudoniem. Het is me niet bekend wie zich achter de naam verschuilt/verschuilen. AvdB leest en recenseert zo veel dat een mens het nauwelijks kan bijhouden. Dat hoeft ook niet; doe ik met veel andere blogs, De Papieren Man bijvoorbeeld, ook niet. Pluspuntje van AvdB: er staan geen advertenties op. Nog een pluspunt: door middel van een citaat van Truman Capote drijft AvdB de spot met de eigen recensie-ijver: That isn’t reviewing at all — it’s typing. Ik mag dat wel.
Driedaags Literatuurfestijn.Boekennacht.Literair Festival. Literatuurprijs. Longlist.Shortlist!Top Tien Best verkochte boeken. Week van de Klassieken. Nacht van de Klassieken! Boekenweek.Jeugdboekenweek.Een Ander Literatuurfestival.Het LEUKSTE Poëziefestival! Start Nieuw Boekenseizoen. Week van de Misdaad!Lezing door Schrijver X.Lezing over Schrijver Y.Welkom bij de Boekpresentatie.Literaire Lente.Literair Café. Internationaal Literatuurfestival.Festival voor Nieuwe Literatuur.Amsterdam Wereldboekenstad! Boekenseizoen Feestelijk Geopend!Grandioos Literair Evenement.Uitmarkt Boeken.Wereldboekenmarkt.Dichter bij de Dichters. Schrijversfestival.
Hou op! Loop naar de maan met je festivals! Ik wil gewoon lekker lezen.
Wilhelm Amberg (1822-1899), Vorlesung aus Goethes Werther
-o-o-o-o-o-
Hierbij een paar citaten uit Het ernstige spelvan Hjalmar Söderberg. Oorspr. Zweedse uitgave 1912, de Nederlandse vertaling verscheen in 2003. Zie ook mijnblogbericht van gisteren.
[Aan het woord is hoofdpersoon Arvid:]
“… Ik heb me nogal in de aard en het wezen van de schrijver verdiept, en ik ben tot de slotsom gekomen dat er in de literatuurgeschiedenis van de hele wereld nauwelijks één voorbeeld te vinden is van een schrijver – een echte, belangrijke schrijver – die zelfmoord heeft gepleegd vanwege een ongelukkige liefde. Schrijvers hebben andere mogelijkheden tot hun beschikking. Ze hebben het vermogen om hun lijden uit te drukken in een gedichtencyclus, een roman of een toneelstuk. Neem nu het geval-Werther. Toen Goethe in zijn jonge jaren een keer in liefdesperikelen verwikkeld was, schreef hij een roman die eindigde met de zelfmoord van de held. Die roman schijnt indertijd een heuse kleine zelfmoordepidemie te hebben veroorzaakt, maar helaas niet onder schrijvers! Ik weet niet wat Goethe zaliger er in die tijd zelf van vond. Waarschijnlijk voelde hij een sterke triomf over het feit dat hij in één klap zoveel mensen die toch niet voor het leven deugden uit de wereld had geholpen! Maar hijzelf leefde rustig door, hij kwam aan het hof en hij werd minister en verschrikkelijk oud en hij had een zalig en fatsoenlijk einde. …”
“Schrijvers,” vervolgde hij, “zijn een speciaal slag mensen, en ik raad je aan op te passen voor die lui! Ze zijn een sterk slag mensen, ook al kiezen ze vaak zwakheid als vermomming. Een schrijver blijft overeind na een klap waar een gewoon mens dood aan zou gaan. Hij voelt de pijn wel maar heeft er geen noemenswaardige last van, integendeel: hij zet zijn pijn om in een literair werk, hij maakt er gebruik van! Kijk maar naar Strindberg. Niet de dingen die hij heeft beleefd zijn de oorzaak van al het zieke, vreselijke en verwarde in zijn werk. Nee, het zieke, vreselijke en verwarde in zijn eigen aard, dát is er de oorzaak van dat hij al die dingen moet ondervinden en meemaken. Maar welk gewoon mens – wie anders dan een groot schrijver – zou er heelhuids vanaf komen als hij al die dingen heeft doorstaan die Strindberg heeft doorstaan! Niet alleen heelhuids, nee, gesterkt! Alle pijn die hij heeft geleden is bruikbaar voor hem geweest – als materiaal, als voedsel, als geneesmiddel! Hij is er bijna door genezen! Ik heb hem onlangs nog zien lopen toen ik op weg was naar de krant. En ik kan me niet herinneren dat ik ooit een man van net zestig heb gezien die er zo sterk en vrolijk uitzag als hij.”
Kortgeleden blogde ik over een boekomslag van Quartet in Autumn van Barbara Pym dat ik mooi vond: een kleurig plaatje van vier mensen in een bibliotheek. Die uitgave met dat omslag heb ik nog niet gevonden. Maar op zoek ernaar vond ik wel een andere Barbara Pym, een nieuwe druk van No Fond Return of Love met óók een leuke illustratie op de voorkant. En dat boek ligt nu op mijn boekenstapel voor februari. Mijn eerste Pym, trouwens.
Sokkenreclame uit de jaren twintig. Zie ook hier (klik).
Gevonden via de Vintage Ad Browser.
De Ipswich Hosiery Mill was een grote kousenfabriek in Ipswich, Massachusetts. In 1928 ging de fabriek voorgoed dicht.
De afgelopen dagen zijn we er even tussenuit geweest, we waren onder meer in Hamburg. Wat een mooie stad! Het licht, het vele water – van de Elbe, de Alster, de haven – de hoogte van de huizen, de oude en nieuwe gebouwen, de terrassen en de parken… Hamburg deed me vaak aan Stockholm denken en dat is een groot compliment.
Het lezende dametje hiernaast (hoogte ca. 13 cm) ontdekte ik in de etalage van een curiosawinkel. Ik had haar graag even willen vasthouden, ook om te weten te komen wat ze kostte, maar vanwege Goede Vrijdag waren de winkels dicht.
In dit speciale geval was dat jammer; aan de andere kant waren de rust en de ontspannen sfeer in de stad heerlijk voor ons wandelaars. En dat is ook wat waard.
In deze tijd van crisis en groeiende werkloosheid heeft Kophieps, geluksvogel, juist méér werk gekregen. Heerlijk. Enige nadeel is dat ik weinig vrije tijd heb. Dat is de reden dat er zo weinig gebeurt op de Kophieps-blogs. Maar ik heb alvast een stapeltje boeken klaargelegd voor straks, als het vertaalwerk dat ik onder handen heb in de tijd dat ik niet op kantoor zit, af is.
Bovenop ligt Vasili Grossman: Leven & lot, waaraan ik al in de kerstweek begonnen was, maar dat ik wegens tijdgebrek opzij heb moeten leggen. Indrukwekkend. En heel mooi Nederlands (de vertaling uit het Russisch is van Froukje Slofstra), een soort Oorlog en vrede van Tolstoj, net zo veelomvattend en rijk, maar dan uit de twintigste eeuw, over de de slag bij Stalingrad en de Tweede Wereldoorlog. Verder: Godenslaap van Erwin Mortier (kerstcadeautje van mijn lief). Daarna The member of the wedding van Carson McCullers en Scoop van Evelyn Waugh (ook cadeautjes, van een goede vriend). En voor de leesclub: Zwaluwziek, een autobiografisch boek van Anthony Mertens, die na een herseninfarct zijn spraakvermogen verloor.
Er is een tijd van werken en er is een tijd van lezen.
En nu is het tijd voor weer eens een leesplaatje:
Een lezende vrouw in een zomerse tuin, door Peder Severin Krøyer (1851-1909).
Vorig jaar als kaart gekregen van MaaikeB.
...for the growing good of the world is partly dependent on unhistoric acts; and that things are not so ill with you and me as they might have been, is half owing to the number who lived faithfully a hidden life, and rest in unvisited tombs. (George Eliot)
De afgelopen dagen zijn we er even tussenuit geweest, we waren onder meer in Hamburg. Wat een mooie stad! Het licht, het vele water – van de Elbe, de Alster, de haven – de hoogte van de huizen, de oude en nieuwe gebouwen, de terrassen en de parken… Hamburg deed me vaak aan Stockholm denken en dat is een groot compliment.
Recente reacties