Ik heb er altijd naar verlangd een levendige geest te bezitten. Wat ik aan geest heb, doet wat inhoud en consistentie betreft echter geregeld denken aan een halfvolle stofzuigerzak. Op die momenten zijn er gelukkig anderen die wél een levendige geest hebben, bij wie ik mijn toevlucht kan zoeken – ze staan altijd voor me klaar in de boekenkast. Favoriet is George Eliot , daar knap ik altijd enorm van op. Maar het hoeft beslist niet altijd wereldliteratuur te zijn. Soms pak ik een kinderboek van vroeger of een ouderwetse romantische thriller. Sinds kort heb ik een nieuwe vriend in de boekenkast die de innerlijke verstoffing subiet verhelpt: Terug naar Ochsenkoppel, door Henk Kouwenhoven. Zojuist verschenen bij de gloednieuwe Uitgeverij Little Chickadee. (Let op, lieve lezers, ik ben co-uitgever van dit boek, dus dit logje is onbeschaamde reclame. Maar geschreven uit volle overtuiging.)
Gevoel voor humor, intelligentie en een levendige geest vormen een ideale combinatie om over het menselijk bedrijf na te denken. Henk Kouwenhoven lijkt deze drie in ruime mate en in de juiste verhouding te bezitten en brengt daarbij zijn gedachten ook nog eens fraai en helder onder woorden. Terug naar Ochsenkoppel is een thrillerachtig verhaal; de lezer moet er echter op voorbereid zijn dat de schrijver hem onvervaard allerhande zijpaden invoert. Stilistisch is het een meesterwerkje. Wereldliteratuur? Ach, ik zal niet overdrijven. Maar het boek heeft spirit, en dat werkt heel aanstekelijk. Bijna iedere alinea geeft iets te denken en brengt – bij mij tenminste – een vrolijk gevoel teweeg. Ik zou bijna gaan denken dat ik ook een levendige geest bezit. En is dat niet opbeurend?
Henk Kouwenhoven: Terug naar Ochsenkoppel. Een vertelling voor ontwikkeld volk. Uitgeverij Little Chickadee, Zeist-Amersfoort 2008. 188 pp. Te bestellen via Boekenmijn.nl of via de website van de uitgeverij www.littlechickadee.info
Reacties:
Je bezit vast een levendige geest, want toevallig weet ik, dat dit boek niet zonder jouw hulp tot stand was gekomen. Hulde!!
(Ik heb een tijdje geleden al een logje aan dit boek en deze schrijver gewijd)
Dat maar veel mensen het moge lezen…
Geplaatst door: Thérèse | zondag 18 mei 2008 om 16:40
@Kophieps. Ik ben ijdel genoeg om graag in het zonnetje gezet te worden, hier echter betreft het niet het vriendelijk schijnsel van het hemellichaam op onze noorderbreedte maar de koperen ploert van Multatuli. En wat is er gebeurd? Je zo zwaar overdreven lof heeft me verteerd en wel tot vormloze stof.
Dat mijn proza niet nalaat je op te vrolijken — kijk, dat is een ander paar mouwen. Het geldt hier een allerindividueelste expressie van een allerindividueelste gewaarwording en dat behoren derden maar voor kennisgeving aan te nemen. En eerlijk gezegd: het doet me plezier, ja, ik ben er best trots op.
Overigens bevestigt je logboekje weer eens mijn stellige overtuiging dat je uitstekend schrijft. Wanneer mogen wij bij Little Chickadee een oeuvre van je pen tegemoet zien?
George Eliot — al sedert mijn jongelingsjaren ben ik een vurig bewonderaar van haar. Jongens en meisjes luisteraars, leest haar boeken! Dat zijn pas echte meesterwerken.
Geplaatst door: Henk | maandag 19 mei 2008 om 8:02
@Thérèse, Wieneke: dank en zegt het voort!
@Henk: zet maar een zonnehoed en -bril op; ik neem geen woord terug.
Geplaatst door: Bertie | dinsdag 20 mei 2008 om 8:25
Bertie je twijfelt toch niet écht over je levendige geest?! Let niet op het aantal lezers van je blog maar op hun getrouwheid ;- ) Ze komen niet voor niets altijd bij je terug!
Lijkt me een enig boek, het staat alweer op de verlanglijst. Erg leuke naam ook voor een uitgeverij.
Geplaatst door: Corrie | donderdag 22 mei 2008 om 14:51
Verwante blogposts:
Ik ben bij hoofdstuk 3. Ik voel nu al de behoefte om ook reclame te maken voor dit boekje op mijn blog.
Geplaatst door: Wieneke | zondag 18 mei 2008 om 10:13