Tot mijn eigen verbazing heb ik de 5 boeken die ik in februari bovenop de stapel ‘(uit) te lezen’ had gelegd, allemaal uit. Een boek per maand! Niet te geloven, zo weinig. Als kind las ik wel een boek per dag. Al die boeken haalde ik uit ons dorpsbibliotheekje. Wat lezen betreft liggen mijn jeugdjaren in een paradijselijk licht.
En nu, vandaag, mag ik opeens een volgend boek kiezen om te lezen. Verrukkelijk! Er ligt een stapel van 1445 bladzijden letterkundige werk op de cadeautafel (ja, jarig geweest). Vanochtend bij de ontbijtkoffie (om 6.30 u) ben ik begonnen in een roman van Mary Westmacott: Absent in the spring. En drie kwartier later kon ik het boek al bijna niet wegleggen. Ik wou dat ik vakantie had!
Mary Westmacott. Nooit van gehoord. Maar het gezicht op de foto herken ik.
Ja, inderdaad: Mary Westmacott is dezelfde persoon als de wereldberoemde Agatha Christie. De Koningin van de Misdaadroman. Vroeger heb ik veel van haar thrillers gelezen. Dat ze ook heel andere boeken heeft geschreven, wist ik niet.
Ze worden omschreven als “bitterzoete romans, liefdesverhalen met een rafelrand”. Zes romans heeft Mary Westmacott geschreven. Drie ervan – in één band, 644 bladzijden; daarin lijken ze op de Agatha Christie-omnibussen – heb ik cadeau gekregen. Heerlijk!
Verwante blogposts:
Recente reacties