“Onder de steden die bedolven raken onder de as van de Vesuvius heeft men sporen aangetroffen van nog oudere steden, op hun beurt begraven in een nog verder verleden. Hun bewoners hebben gebouwd op de aslaag die de vorige stad bedekte. Zo ontstonden lagen van steden; onder de straten liggen onderaardse straten, onder kruisingen andere kruisingen, de levende stad is gebouwd op slapende steden. Hetzelfde gebeurt in onze hersenen; ons huidige leven bedekt, zonder het geheel te wissen, ons voorbije leven dat als steun en verborgen fundament dient. Als we afdalen in ons innerlijk dwalen we te midden van het puin.”
Jean-Marie Guyau, filosoof en dichter (1854-1888)
Gelezen in het boek van Douwe Draaisma: Waarom het leven sneller gaat als je ouder wordt. Uitg. door de Historische Uitgeverij.
—
Reacties overgenomen van Kophieps Eén
Wat een mooie vergelijking is dit. Dat het leven sneller lijkt te gaan als je ouder wordt ervaar ik inmiddels. Ik las daarover eens een kleine boekje van Oliver Sacks, van wie ik zijn boeken graag lees en dat handelde ook over het onderwerp ouder worden en de tijd die dan sneller lijkt te gaan.
Douwe Draaisma schrijf ik maar even op.
Geplaatst door: Corrie | donderdag 21 februari 2008 om 10:59
Verwante blogposts:
Wat een prachtige gedachte zeg! uitmuntend!
Geplaatst door: rafie | donderdag 14 februari 2008 om 13:07