|
|||||
|
Bedankt voor alle reacties op de vorige blogpost. Mooi dat Het ultieme recept op deze manier nieuwe lezers krijgt! Er waren genoeg exemplaren voor iedereen die zich meldde. Degenen die ik het boek per post ga toesturen, hebben intussen allemaal een mailtje van me gehad met het verzoek me hun adres te laten weten. Ik probeer de boeken nog vóór het weekeinde op de post te doen. En nu ga ik nog even met een glas buiten zitten niksen. Lekker
Hoe dan ook, de uitgeverij bood aan me 50 exemplaren van Het ultieme recept gratis toe te zenden. Die zijn dus van de vernietiging gered! Ik heb er al een aantal uitgedeeld, maar heb er nog aardig wat over. Wie er één wil hebben, kan een reactie onder dit bericht zetten. Ikzelf vind de boeken van Torgny Lindgren zo goed, dat ik de portokosten er graag voor over heb om Het ultieme recept naar liefhebbers op te sturen. Maar om het niet te gek te maken zal ik niet meer dan 10 boeken in totaal per post versturen, dus bij grote belangstelling
Klik hier voor informatie over schrijver Torgny Lindgren. Eerdere Kophiepsberichten waarin Torgny Lindgren ter sprake is gekomen staan hier. ***Reageer vóór woensdag 21 juli, 10 uur vm. Daarna bekijk ik of er geloot moet worden.*** Gisteren las ik het woord “evenementisme” in NRC-Handelsblad, in een nieuwsanalyse van de verstoring van de dodenherdenking op de Dam. Het artikel begon zo: “Nederland krijgt allengs dubbelhartige trekjes. De natie wil steeds vaker en grootser herdenken of feesten. Maar de risico’s aanvaarden we niet graag.”  Anarchiste Emma Goldman spreekt menigte toe. New York, 1916. Maar is het eigenlijk wel waar dat het om een nieuwe en groeiende trend gaat? Mensen hebben natuurlijk altijd van grote (rituele) bijeenkomsten en festiviteiten gehouden. (Ik moet opeens ook aan de spiralende massa’s bij de Kaaba in Mekka denken.) Wel worden we tegenwoordig opdringerig door allerlei media aangemoedigd en opgetrommeld om ergens naartoe te gaan. Vaak zit er een commercieel belang achter. Het aantal mensen dat de Wereldtentoonstelling in Sjanghai bezoekt, schijnt echter zwaar tegen te vallen – de grote massa’s waarop gerekend en gehoopt was, blijven daar vooralsnog weg, lees ik o.a. hier. In het licht van veiligheid en bezoekersplezier vind ik dat nu juist een gunstig bericht. Enfin. Het is wel een ontzettend lelijk woord, evenementisme. Wie weet een beter? Driedaags Literatuurfestijn. Boekennacht. Literair Festival. Literatuurprijs. Longlist. Shortlist! Top Tien Best verkochte boeken. Week van de Klassieken. Nacht van de Klassieken! Boekenweek. Jeugdboekenweek. Een Ander Literatuurfestival. Het LEUKSTE Poëziefestival! Start Nieuw Boekenseizoen. Week van de Misdaad! Lezing door Schrijver X. Lezing over Schrijver Y. Welkom bij de Boekpresentatie. Literaire Lente. Literair Café. Internationaal Literatuurfestival. Festival voor Nieuwe Literatuur. Amsterdam Wereldboekenstad! Boekenseizoen Feestelijk Geopend! Grandioos Literair Evenement. Uitmarkt Boeken. Wereldboekenmarkt. Dichter bij de Dichters. Schrijversfestival.
Natuurlijk wist ik dat slavernij zo oud is als de mensheid en dat er van de 16e t/m de 19e eeuw miljoenen zwarte Afrikanen als slaven naar de Nieuwe Wereld zijn getransporteerd en daar verhandeld zijn. Toch was ik geschokt toen ik advertenties zoals deze op mijn scherm te zien kreeg:
In de Verenigde Staten gold sinds 1834 een verbod op invoer van nieuwe slaven uit Afrika. Verkoop van in de VS geboren slaven was echter nog toegestaan tot 1863. In datzelfde jaar werd de slavernij ook door Nederland officieel afgeschaft. Gevonden via Vintage Ad Browser, een zoekmachine die uiteraard niet alleen schokkende zaken zoals deze, maar vooral ook veel moois en vermakelijks oplevert. Beroepshalve voerde ik de afgelopen week gesprekken met mensen van verschillende designbureaus. Kleine en grote firma’s (van een eenmansbedrijf tot een bureau met meer dan 80 personeelsleden); talentvolle, bevlogen mensen die de vormgeving bedenken voor allerlei media, van folders en tijdschriften tot websites en exposities, van bedrijfsjaarverslagen tot multimediale presentaties met tekst, klank, beeld. Hebben commerciële ontwerpbureaus dan geen oog of oor voor de minder commerciële ontwikkelingen op het gebied van auteursrecht die zich voordoen in de wereld van vormgeven en publiceren? Met een Creative Commons-licentie behoud je het copyright op je creatieve werk, maar geef je onder bepaalde voorwaarden toestemming aan derden om je werk te gebruiken d.w.z. te publiceren, te (ver)tonen, op te voeren en/of te verspreiden. Enkele van de mogelijkheden:
Voor meer informatie: klik hier (NL), of klik hier (wikikids, NL) of klik hier (EN)
Op 1 mei jl. werd bekendgemaakt waar de Europese landbouwsubsidiegelden naartoe zijn gegaan. Die openbaarheid is een gevolg van een onlangs aangenomen Europese transparantiewet. Met een vriend besprak ik een artikel daarover dat afgelopen vrijdag in de EU Observer verscheen. “Hier staat dat er in 2008 55 billion landbouwsubsidies zijn uitgekeerd… ehh, hoeveel is dat eigenlijk?” Dit herinnerde me aan de affaire Veerman van een paar jaar geleden. In 2005 werd bekend dat de toenmalige Nederlandse minister van landbouw Cees Veerman, fervent tegenstander van vermindering van de Europese landbouwsubsidies, zelf 180.000 euro aan subsidie had ontvangen voor zijn twee agrarische ondernemingen (één in Nederland, de andere in Frankrijk). Was dat illegaal? Nee. Voordat Veerman zijn ministersambt aanvaardde, had hij er namelijk voor gezorgd dat het beheer over zijn bedrijven was overgedragen aan een zogeheten onafhankelijke stichting. Daardoor was de toegekende subsidie volkomen legaal. Belangenverstrengeling? Welnee, hoe kom je erbij. Maar als je het mij vraagt, was het handelen van de minister volstrekt immoreel. Verdere onthullingen in het artikel van de EU Observer: Was er eigenlijk nog geld over voor de boeren die het echt nodig hadden? Ja. Een deel van het geld is gelukkig goed terechtgekomen, bij duizenden kleine boeren in Oost-Europa, die de landbouwgelden hard nodig hadden om nieuwe landbouwmachines te kopen, hun minimale inkomens op te krikken en voor hun kinderen hoger onderwijs te kunnen bekostigen. De jaarwisseling nadert. Daarom een link naar: Vanaf 1 juli volgend jaar mogen de supermarkten in de Europese Unie weer kromme komkommers en gevorkte wortels verkopen. (Bron: NRC-Handelsblad van 13 november 2008) ‘Maaltijden in zorginstellingen werden de laatste jaren steeds meer sluitpost op de begroting. Mariëtte Vorwerk, Voedingsmanager bij Savant Culinair in Eindhoven: “Helaas geldt in zorgland de regel dat de zorgmanager naarmate hij minder uitgeeft, meer betaald krijgt.” Dat staat haaks op de aanbeveling om meer aandacht aan maaltijden te besteden. Uit verschillende onderzoeken blijkt namelijk dat een goed smakende en aantrekkelijk gepresenteerde maaltijd een zeer effectief middel is tegen ondervoeding in instellingen.’ Uit: Bio Update, een periodieke uitgave van Biologica, de ketenorganisatie voor biologische landbouw en voeding. Herfst 2008, nr. 66 (n.a.v. een project in zorginstellingen genaamd “De Mooie Maaltijd”, in de Week van de Smaak 22-28 september) Zie ook hier. |
   |
 ...for the growing good of the world is partly dependent on unhistoric acts; and that things are not so ill with you and me as they might have been, is half owing to the number who lived faithfully a hidden life, and rest in unvisited tombs. (George Eliot)Klik op het plaatje
 |
|||
|
|
|||||
.
Een paar weken geleden kreeg ik een brief van Uitgeverij De Bezige Bij: de door mij vertaalde roman Het ultieme recept van 
wordt het een loterij.
Klik 
= Gebruik door derden toegestaan, maar niet voor commerciële doeleinden, en uitsluitend met naamsvermelding van de oorspronkelijke maker; bewerking door derden niet toegestaan.
= Gebruik en bewerking door derden toegestaan, maar niet voor commerciële doeleinden, en uitsluitend met naamsvermelding van de oorspronkelijke maker en onder een identieke CC-licentie.
= Gebruik en bewerking door derden toegestaan, ook voor commerciële doeleinden, maar met naamsvermelding van de oorspronkelijke maker en onder een identieke CC-licentie.
= Gebruik en bewerking door derden toegestaan, met naamsvermelding van de oorspronkelijke maker.
“Het was voor ons wel slikken dat uitgerekend de vormeis voor de 
Recente reacties